Υποσπαδίας

Σύντομα για τον υποσπαδία:
Ο υποσπαδίας είναι μια συγγενής ανωμαλία των έξω γεννητικών οργάνων των αγοριών, η βαρύτητα της οποίας διαφέρει από ασθενή σε ασθενή (βλέπε τις λεπτομέρειες στο ειδικό μέρος παρακάτω). Στις ημέρες μας ο υποσπαδίας αντιμετωπίζεται χειρουργικά, από τους ειδικά εκπαιδευμένους παιδοουρολόγους. 
 
Οι βαριές μορφές του υποσπαδία (οσχεοπεϊκός, περινεϊκός) συνήθως χειρουργούνται μετά τον πρώτο χρόνο ζωής. Όταν συνδυάζονται με την κρυψορχία, το παιδί υποβάλλεται σε προεγχειρητικό ενδοκρινολογικό έλεγχο και τον έλεγχο του καρυοτύπου.
 
Οι ήπιες μορφές (βαλανικός & στεφανιαίος) είναι οι συχνότερες, αποτελούν μόνο αισθητικό πρόβλημα και θα πρέπει να χειρουργούνται πολύ αργότερα ( στη σχολική ηλικία), όταν η επέμβαση είναι πιο έυκολή και αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα. Μερικές από τις μορφές του βαλανικού υποσπαδία δεν χρειάζεται να χειρουργηθούν. 
 
Οι γονείς των παιδιών με υποσπαδία δεν θα πρέπει να βιάζονται με το χειρουργείο, έχουν αφθονία χρόνου για να ενημερωθούν και να επιλέξουν τον σωστό  χειρουργό. 
 
Οι σωστοί χειρουργοί ενημερώνουν τους γονείς ότι οι ήπιες μορφές του υποσπαδία αποτελούν αισθητικό πρόβλημα και ότι στη προσπάθεια της διόρθωσης αυτού ενδέχεται να προκληθεί λειτουργικό πρόβλημα, δηλαδή να δημιουργηθεί η ανάγκη για μία ή περισσότερες επαναληπτικές επεμβάσεις.
 
Το ψυχολογικό πρόβλημα και ο υποσπαδίας
Η φύση των ψυχολογικών προβλημάτων δεν είναι συγγενής. Αυτά αποκτώνται κατά τη διάρκεια της ζωής. Η ζωή και ο χαρακτήρας ενός παιδιού σε μεγάλο βαθμό εξαρτώνται από τους γονείς του. Όταν οι γονείς των αγοριών με υποσπαδία αντικρίζουν το πρόβλημα για πρώτη φορά, συχνά έχουν αισθήματα ενοχής, τρόμου, απογοήτευσης και αποτυχίας. Για να αλλάξει αυτό θα πρέπει να ενημερωθούν. Το έργο της ενημέρωσης αναλαμβάνει ο παιδοουρολόγος. Η σωστή ενημέρωση απαλύνει το άγχος, περιορίζει τα προαναφερόμενα αρνητικά συναισθήματα και διαμορφώνει το κατάλληλο για την αποφυγή των ψυχολογικών προβλημάτων περιβάλλον. 
  
Η ελλαδική πραγματικότητα σε ότι αφορά τον υποσπαδία
Οι ιατροί της Ελλάδας που χειρουργούν τον υποσπαδία ποικίλλουν ως προς τον βαθμό της θεωρητικής τους κατάρτισης και ως προς τη χειρουργική τους εμπειρία. Το ιδανικό θα ήταν να είχαν περάσει όλοι από την ίδια εκπαίδευση και από την ίδια αυστηρή αξιολόγηση. Στην Ελλάδα υπάρχει ο αθέμιτος ανταγωνισμός. Η χειρουργική του υποσπαδία δεν είναι εξαίρεση.  
  
Οι ξένοι ιατροί και η χειρουργική του υποσπαδία
Ενίοτε οι Έλληνες χειρουργοί προσφεύγουν στην βοήθεια των ξένων σεναδέλφων για την χειρουργικη αντιμετώπιση του υποσπαδία. Η πρωτοβουλία αυτή είναι καλή όταν ο ξένος χειρουργός προέρχεται από χώρα με οργανωμένο σύστημα υγείας. Το μειονέκτημα είναι ότι οι επισκεπτόμενοι την Ελλάδα χειρουργοί δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον ασθενή και δεν είναι εύκολα διαθέσιμοι μετεγχειρητικά. Οι περισσότροι από τους γνωστούς χειρουργούς του υποσπαδία που επισκέπτονται την χώρα μας έχουν ισχυρότατα οικονομικά κίνητρα. Μερικοί από αυτούς αντιμετωπίζουν νομικές δυσκολίες στις χώρες τους. 
 
Το κύριο χειρουργικό έργο του υποσπαδία στην Ελλάδα, προς το παρόν, τελείται εντός του Εθνικού Συστήματος Υγείας, από Έλληνες ιατρούς, δωρεάν και με καλά αποτελέσματα.
Το καλό χειρουργικό αποτέλεσμα του υποσπαδία

Ιδανικά, το αποτέλεσμα της διόρθωσης ενός υποσπαδία θα πρέπει να αντέχει τις μελλοντικές μηχανικές δοκιμασίες - την ούρηση και τη συνουσία. Αισθητικά, η εμφάνιση του πέους θα πρέπει να είναι σχεδόν φυσιολογική. Το "ιδανικό" στην επανορθωτική χειρουργική επιτυγχάνεται σπάνια. Κάθε "τέλειο" για τους γονείς και τον ασθενή αποτέλεσμα θα πρέπει να προσεγγίζεται από τον χειρουργό αυτοκριτικά, έτσι ώστε το κάθε επόμενο να είναι ακόμη "πιο τέλειο". Επομένως, στη χειρουργική του υποσπαδία το "καλό αποτέλεσμα" είναι έννοια πολυπαραγοντική και ανακοινώνεται οριστικά όταν και εάν αυτό αντέξει τις προαναφερόμενες δοκιμασίες σε βάθος της υπόλοιπης ζωής του παιδιού. 

Οι επιπλοκές του υποσπαδία 
Η χειρουργική του υποσπαδία είναι γνωστή για τις επιπλοκές της. Αυτό δε θα πρέπει να αποκρύβεται από τους γονείς κατά την προεγχειρητική ενημέρωση. Η βαρύτητα των επιπλοκών διαφέρει ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού. Μερικές από τις επιπλοκές χειρουργούνται περισσότερο από μία φορά. Η επιτυχία της προσπάθειας της διόρθωσης της επιπλοκής στην χειρουργική του υποσπαδία, δυστυχώς δεν είναι ποτέ βέβαιη.
 
Η αντίδραση των γονέων που για πρωτη φορά αντικρίζουν την επιπλοκή του χειρουργημένου υποσπαδία ποικίλλει ανάλογα με την προεγχειρητική τους ενημέρωση. Η εμπειρία δείχνει ότι οι σωστά ενημερωμένοι γονείς απογοητεύονται λιγότερο, δείχνουν την ανάλογη κατανόηση και υπομονή, παραμένουν σε ψυχολογική ισορροπία, συμμορφώνονται με τις επόμενες οδηγίες. Οι γονείς που ενημερώθηκαν ελλιπώς συνήθως αλλάζουν χειρουργούς, αναζητούν ευθύνες, ενοχοποιούν ιατρούς, ιδρύματα και καταστάσεις.
 
Οι έμπειροι χειρουργοί έχουν αυτοσυγκράτηση κατά τη διαχείρηση των επιπλοκών του υποσπαδία. Διαχειριζόμενοι τις επιπλοκές των προηγούμενων χειρουργών, λαμβάνουν ειδική φροντίδα για την προστασία των σωστών, αθώων και τίμιων συναδέλφων που προσπάθησαν, αλλά δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν τον ασθενή. Δεν συγκαλύπτουν τις αστοχίες και τα λάθη της προηγούμενης διαχείρισης. Κατευνάζουν την οργή των γονέων και των ασθενών και όταν οι τελευταίοι ετοιμάζονται να εκφραστούν δημοσίως ή δικαστικά, παρέχουν την εμπειρογνωμοσύνη τους για την επικράτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης.
 
 

Προσοχή! Στο παρακάτω κείμενο υπάρχουν εικόνες των έξω γεννητικών οργάνων και οι αναγκαστικές αναφορές στις λειτουργίες των ανδρικών γεννητικών οργάνων όπως η στύση, η διείσδυση, ο οργασμός και η εκσπερμάτιση. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι τα θέματα αυτά θα πρέπει να είναι απαγορευμένα για τα παιδιά και για αυτό συνιστώ ανεπιφύλατκα να απομακρύνεται η κάθε πιθανότητα της ανάγνωσης του παρακάτω κειμένου παρουσία των ανηλίκων. 

Ειδικό μέρος: τι είναι ο υποσπαδίας;
Ο υποσπαδίας είναι μια συγγενής ανωμαλία των έξω γεννητικών οργάνων (του πέους και του οσχέου) ενός αγοριού ή άνδρα κατά την οποία κυρίως το πέος (σε βαριές μορφές και το όσχεο) είναι διαφορετικό από το συνηθισμένο, όπως στις παρακάτω φωτογραφίες.
 
Εικόνα 1a. μέσος πεικός υποσπαδίας με κύρτωση του πέους (κάτω όψη)
Μέσος Πεϊκός anfas
 
 
Εικόνα 1b. μέσος πεϊκός υποσπαδίας με κύρτωση του πέους. Ίδιος ασθενής (πλάγια όψη)
Μέσος Πεϊκός profil
 
Εικόνα 1c. μέσος πεϊκός υποσπαδίας με κύρτωση του πέους. Ίδιος ασθενής (πάνω όψη)
Μέσος Πεϊκός front
 

Συνήθως παρατηρείται ο εξής συνδυασμός των ανωμαλιών:

  1. Η οπή από την οποία ουρεί ένα αγόρι (το έξω στόμιο της ουρήθρας) δεν βρίσκεται στην κορυφή της βαλάνου (κεφαλάκι πέους), βρίσκεται πιο κάτω στον κορμό του πέους, μπορεί και κατώτερα - στη βάση του πέους (ανάλογα με τη βαρύτητα του υποσπαδία).
  2. Το πέος είναι κυρτό ή και στριμμένο. Η κύρτωση μπορεί να απουσιάζει. Αυτό συχνότερα συμβαίνει στις ελαφρές μορφές του υποσπαδία. Μπορεί να είναι τόσο μεγάλη που κρύβει το πεός ανάμεσα στο χωρισμένο στα δύο (δισχιδές) όσχεο (σακουλάκι με όρχεις). Αυτό συνήθως συμβαίνει στις βαριές μορφές και τότε τα έξω γεννητικά όργανα του αγοριού μοιάζουν με τα γυναικεία (μικρό, κυρτό προς τα κάτω πέος, κρυμμένο ανάμεσα στα δύο μέρη του δισχιδούς οσχέου, ακριβώς όπως είναι κρυμμένη η γυναικεία κλειτορίδα ανάμεσα στα χείλη του αιδοίου.
  3. Η άκρα πόσθη είναι σχεδόν πάντα ανοιχτή από κάτω. Από πάνω φαίνεται φυσιολογική. Η εμφάνιση της άκρας πόσθης μοιάζει με τη κουκούλα, επειδή καλύπτει τη βάλανο (κεφαλάκι πέους) μόνο από πάνω. Από κάτω, όπου είναι και η οπή από την οποία ουρεί το παιδί, το πετσάκι είναι ανοιχτό σαν να είναι σχισμένο στα δύο.
  4. Γενικά η όλη εμφάνιση της κάτω (κοιλιακής) μεριάς του υποσπαδιακού πέους θυμίζει ένα σκίσιμο, που συνήθως ξεκινά από την οπή από την οποία ουρεί το παιδί και εκτείνεται μέχρι την κορυφή του πέους. Από την οπή συνήθως ξεκινάει και η κυρτότητα του υποσπαδιακού πεόυς.
Υπάρχουν μορφές του υποσπαδία όπου η κυρτότητα του πέους απουσιάζει εντελώς και εάν αυτός ο υποσπαδίας επίσης είναι και βαλανικός, τότε οι γονείς του παιδιού μπορεί να επιθυμούν να μην χειρουργηθεί το παιδί τους καθόλου ή να περιορίσουν την επέμβαση στην εκτομή της ανώμαλης άκρας πόσθης
 
Υπάρχουν επίσης και οι σπάνιες μορφές του υποσπαδία όπου η άκρα πόσθη είναι  εντελώς φυσιολογική αλλά η οπή από την οποία ουρεί το παιδί - το έξω στόμιο της ουρήθρας -  δεν είναι στην κορυφή της βαλάνου. Και σε αυτήν τη περίπτωση οι γονείς θα πρέπει να ενημερωθούν σωστά, έτσι ώστε να επιλέξουν πότε να χειρουργηθεί το παιδί τους και πιο ακριβώς χειρουργείο θα πρέπει να υποστεί.
 
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το πεός μοιάζει με το υποσπαδιακό μόνο και μόνο επειδή η άκρα πόσθη του έχει μορφή της κουκούλας. Εάν τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του πέους είναι φυσιολογικά, δηλαδή το έξω στόμιο της ουρήθρας είναι σε αποδεκτή θέση και δεν υπάρχει κύρτωση, τότε  αυτό το πέος δεν πρέπει να ονομάζεται υποσπαδιακό. Οι γονείς των παιδιών με τέτοια διαμόρφωση της άκρας πόσθης τις περισσότερες φορές ζητούν την αφαίρεσή της - τη μερική περιτομή.
 
Γενικά όπως το κάθε φυσιολογικό πέος διαφέρει από έναν άνδρα σε άλλον, έτσι και το υποσπαδιακό πέος διαφέρει από ασθενή σε ασθενή.
Οι λειτουργίες του φυσιολογικού πέους:
  1. Η εμφάνιση: λειτουργεί δηλώνοντας το φύλο του ανθρώπου.
  2. Η ούρηση: τα ούρα στον άνδρα πριν βγουν έξω από το σώμα περνάνε από έναν αγωγό - την ουρήθρα. Η ουρήθρα στον άνδρα βρίσκεται μέσα στο πέος.
  3. Η εκσπερμάτιση: το σπέρμα ενός άνδρα δημιουργείται στους όρχεις. Κατά τη διάρκεια της συνουσίας το σπέρμα συσσωρεύεται στους σπερματικούς πόρους και τελικά φτάνει στην ουρήθρα.  Κατά τον οργασμό το σπέρμα με δύναμη εκτοξεύεται από τους σπερματικούς πόρους μέσα στην ουρήθρα και τελικά βγαίνει από την άκρη του πέος - από το έξω στόμιο της ουρήθρας.
  4. Η στύση και η διείσδυση: το φυσιολογικό πέος προβάλλει έξω από το υπόλοιπο σώμα του άνδρα, ειδικά όταν είναι σε στύση. Αυτό επιτρέπει την διείσδυσή του στον γυναικείο κόλπο με σκοπό την παροχή του σπέρματος εντός του κόλπου, τη γονιμοποίηση και τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους.
  5. Ο οργασμός: το πέος για να εκσπερματώσει χρειάζεται να έρθει σε στύση. Το πέος σε στύση, όταν δονείται, παράγει νευρικές ώσεις οι οποίες μεταβιβάζονται στον εγκέφαλο ενός ενήλικα με αποτέλεσμα να επέρχεται η κατάσταση της ερωτικής έκστασης - ο οργασμός. Κατά την διάρκεια του οργασμού ο άνδρας σχεδόν πάντα εκσπερματώνει.
Πως επηρεάζονται οι λειτουργίες ενός υποσπαδιακού πέους εάν παραμείνει αχειρούργητο;
  1. Η εμφάνιση - είναι εξορισμού επηρεασμένη, περισσότερο στις βαριές μορφές, λιγότερο στις μέτριες και ελαφρές μορφές του υποσπαδία.
  2. Η ούρηση - Δεν επηρεάζεται καθόλου, σε καμία από τις μορφές του υποσπαδία. Τα ούρα ενός υποσπαδιακού πέους βγαίνουν από το σώμα του παιδιού κανονικά. Η οπή του υποσπαδιακού πέους σχεδόν ποτέ ΔΕΝ αποτελεί κώλυμα στην έξοδο των ούρων, ΔΕΝ προκαλεί ουρολοιμώξεις, ΔΕΝ βλάπτει τους νεφρούς και ΔΕΝ βλάπτει το παιδί. Ο έλεγχος της κατεύθυνσης της ροής των ούρων είναι αδύνατος στις βαριές μορφές και ΔΕΝ διαφέρει από τα φυσιολογικά πέη σε ελαφρές μορφές. 
  3. Η εκσπερμάτιση - Λογικά δεν επηρεάζεται. Επειδή τα παιδιά δεν εκσπερματώνουν, η λειτουργία αυτή είναι άγνωστο αν επηρεάζεται ή όχι. Ωστόσο, επειδή το σπέρμα κατά την έξοδό του ακολουθεί την ίδια οδό με τα ούρα - βγαίνει δηλαδή από την ουρήθρα, συμπεραίνουμε ότι και για την έξοδο του σπέρματος ισχύουν τα ίδια που ισχύουν και για την έξοδο των ούρων. Δηλαδή ΔΕΝ υπάρχει κώλυμμα. Στις βαριές μορφές του υποσπαδία μπορεί να συνυπάρχει η κύστη των εκσπερματιστικών πόρων. Η ύπαρξή της όντως θα μπορούσε να εμποδίζει την έξοδο του σπέρματος από τους σπερματικούς πόρους μέσα στην ουρήθρα και να προκαλεί την ασπερμία (απουσία σπέρματος κατά τον οργασμό).
  4. Η στύση και η διείσδυση - Ένα υποσπαδιακό πέος έχει κανονικές στύσεις. Αυτό σημαίνει ότι ο εσωτερικός μηχανισμός της στύσης λειτουργεί φυσιολογικά. Ανάλογα με την βαρύτητα του υποσπαδία η στύση αναδεικνύει το πρόβλημα της κυρτότητας του πέους. Στις βαριές μορφές που έχουν τη μεγαλύτερη κυρτότητα, η βαθιά διείσδυση στον κόλπο δεν είναι εφικτή. Τα πέη με τις ελαφρές μορφές του υποσπαδία διεισδύουν στον γυναικείο κόλπο κανονικά και αρκετά βαθιά.
  5. Ο οργασμός τις περισσότερες φορές είναι "προνόμιο" των ενηλίκων. Δεν υπάρχουν λόγοι να πιστεύει κανείς ότι σε ένα αχειρούργητο υποσπαδιακό πέος θα μπορούσαν να απουσιάζουν οι οργασμοί από τη στιγμή που είναι παρούσες οι στύσεις. Παράδειγμα: η κλειτορίδα είναι ένα μικρό και κυρτό πέος. Η κλειτορίδα γεμίζει με αίμα, έχει στύσεις και προκαλεί κανονικούς οργασμούς. Επομένως, και ένα πέος ακόμη και με τη βαρύτερη μορφή του υποσπαδία δεν στερείται ικανότητας να φέρει οργασμό.
 Σύνοψη προβλημάτων υποσπαδιακού πεόυς:
  1. Η εμφάνιση του πεόυς

  2. Η αδυναμία διείσδυσης στον γυναικείο κόλπο (βαριές μορφές μόνο)

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ:
  1. στην ούρηση

  2. στην ουροδόχο κύστη

  3. στους νεφρούς

  4. στη λειτουργία των όρχεων (εκτός αν συνυπάρχει η κρυψορχία στις βαριές μορφές),

  5. στην εκσπερμάτιση (εκτός αν συνυπάρχει η κύστη του σπερματικού λοφιδίου στις βαριές μορφές),

  6. στη στύση (εκτός από τη μεγάλη κύρτωση στις βαριές μορφές)

  7. στον οργασμό. 


Σε λίγο η συνέχεια.....